شعر(زندان غیبت)

«بر من حرام بادخوشی هایِ زندگی                

                                                             وقتی امامِ زمانم به زندانِ غیبت است»

 

اما مگر خبر ندارد آقای ما        

                                                            از کارهایِ ما به زندانِ حیرت است 

 

ماها درونِ سایت هایِ بی نشان شدیم

                                                     با لاین و وایبر است کاین چنین جوان شدیم   

 

پنجشنبه شب ها ز گناهانمان شده گریان

                                                     ما از فیلم هایِ عاطفی است اگر نالان شدیم

 

او در میانِ صحرا،وحید است اما ما

                                                   پیاده نمی شویم سوارِ خر شیطان شدیم

 

او دنبالِ شیعه ی حقیقی می گردد

                                                   شرمنده،ما شیعه تنها با زبان شدیم

 

ما را ادّعای سجده بر حضرتِ جلیّ بُوَد

                                                    کافر به حق زین همه شرک و عنان شدیم

 

مهدیِ فاطمه را ول کرده ایم،اما

                                                 بیخود به دنبالِ رهِ عارفان شدیم

 

عرفان چیست؟بی عشقِ مهدی بر من حرام

                                                    ما شیعه ی مهدی نه شیعه ی عرفان شدیم

 

/ 0 نظر / 38 بازدید